Ereburger van Boom, Herbert Flack, Lin Van den Broeck en Monique Hertleer ademen cultuur. Het EcoMuseum & Archief van de Boomse Baksteen, kortweg EMABB, bracht hen bij elkaar om een unieke tentoonstelling te organiseren over drie straffe madammen met een heel aparte, onderlinge band.
Tekst en foto’s: Bart Callaert
Monique en Herbert zijn al vele jaren bevriend. “Ik leerde Mimi Peetermans, de betreurde eerste echtgenote van Herbert, kennen als een heel gedreven en getalenteerde dame”, vertelt Monique met heimwee. “Ik was haar kapster en had een heel speciale klik met Mimi. Ze volgde mijn beginperiode als kunstenares. Mimi geloofde en stimuleerde me in wat ik deed. Zo’n mentor is goud waard om zelfvertrouwen te kweken.”
“Mimi waardeerde Monique om haar gepassioneerde manier waarop zij dienstbaar was. Coiffeurs zijn de niet erkende psychologen van weleer”, vult Herbert meteen aan. “Zo is Monique ook. Iemand die mensen doet opfleuren door hen mooi te maken en tegelijk met oprechte interesse te luisteren naar hun verhaal. Dat was voor Mimi telkens zo’n warm bad.”
De mentor achter de artiest
Mimi was bij het grote publiek bekend als Tante Ria, de televisietante aan de zijde van Nonkel Bob. Maar Mimi was vooral een kostuum- en decorontwerpster, onder andere voor de KNS in Antwerpen en het Ballet van Vlaanderen. Ze genoot internationale faam.
“Mimi was een pionier. Ze was zowat de eerste scenografe en ontwerpster, die titel waardig. Als vrouw heeft zij hiervan een stiel gemaakt”, omschrijft Herbert het. Hij weet dat ook Mimi een mentor had, in de persoon van Herman Teirlinck. “Als je ontwerpen wil maken, moet je eerst het theater van binnenuit kennen”, had hij haar op het hart gedrukt. Daarom ging ze, na haar opleiding tekenen en kunstgeschiedenis aan de academie van Brussel, studeren aan de Studio Herman Teirlinck.
Bij Monique was het Lin Van den Broeck die haar meetroonde naar een kunstopleiding. “Ik had voordien al keramiek onder de knie gekregen en spoorde Monique aan om samen met mij naar de teken- en schilderacademie te gaan”, vertelt Lin. “Ik herinner me dat Monique zei dat ze het 10 lessen een kans wou geven. Dat bleek tijd genoeg om door te zetten en kijk waar ze nu staat.”
Advertentie
De artistieke erfenis van Mimi
“Voor mij zijn alle ontwerpen van Mimi souvenirs. Gelukkig heb ik ze allemaal geïnventariseerd en ondergebracht in het archief van het Letterenhuis”, zegt Herbert tevreden. Waarom het Letterenhuis? “Elk decor, elk kostuumontwerp ontstaat uit een tekst. Mimi verbeeldde wat de tekst vroeg. In het Letterenhuis komen haar ontwerpen dus echt ‘thuis’.”
Vandaag is het een ongelooflijke luxe en geen evidentie meer om te mogen creëren in alle vrijheid.
“Omdat de ontwerpen van Mimi niet permanent door iedereen kunnen worden bewonderd, zag ik het als een uitgelezen kans om op het voorstel van EMABB in te gaan”, glundert Monique. Een aantal van haar ontwerpen zijn nog in bezit van Herbert: tekeningen, foto’s en zelfs enkele kledingstukken.
“In de ontwerpen van Mimi schuilt veel romantiek, spiritualiteit en soms een vleugje humor”, weet Herbert. “Het zijn creaties uit een tijd waarin alles met de hand op papier werd gezet. Met veel verbeelding en geduld. Zonder digitale trucjes. Elk ontwerp is dan ook een enig kunstwerk op zich.”
Elke kunstenares heeft haar stijl
“Mensen vertellen mij dat mijn bronzen beelden fragiliteit en gevoeligheid uitstralen. Het menselijk lichaam is mijn inspiratie, maar de klassieke anatomie is mij te saai. Mijn figuren zijn stilistisch uitgerekt.” Zo omschrijft Lin haar werken, die haar wat aan Alberto Giacometti doen denken. “Ik experimenteer ook door zelf mijn beelden te gieten volgens een eeuwenoude verloren was techniek. Maar mijn mallen worden, laag per laag, niet alleen met klei, gevormd. Dat geeft speciale effecten met kleine bakstenen restanten die ik niet weghaal van de beelden”, legt Lin uit.
“Mijn werken zijn gevarieerd. Ik werk ook meestal tegelijk aan meerdere doeken, want de gemoedstoestand van de dag bepaalt aan welke emotie ik kan werken in mijn schilderijen. Kleur, licht, vrolijkheid en snelle penseelstreken zijn een constante”, vindt Monique. “Achter mijn ezel sta ik in mijn droomwereld, hoewel ik soms ook hard wroet om het gewenste resultaat te krijgen. Zo was het schilderen op het vochtafstotend zeildoek van Tomorrowland tentjes een uitdaging. Ik moest dit canvas behoorlijk mishandelen om de verf te laten hechten op de ondergrond.”
Monique, Lin en Herbert zijn overtuigd van hun project. “Wat het publiek gaat kunnen zien en beleven, gaat iets unieks zijn”, beamen ze alle drie. Ze hebben een manier gevonden om drie kunstenaressen, die ook elkaars mentoren zijn, in de kijker te zetten. “Aan iedereen om die schoonheid proberen te pakken”, raadt Herbert aan. “Ik voel me hier goed in mijn rol op de achtergrond. Laat die drie creatieve beesten, die elkaar zo aansteken, maar eens schitteren. Mimi zou hier blij om zijn. Dat weet ik zeker.”
‘Makers en mentoren’
elke zaterdag en zondag van 25 april tot en met 14 juni 2026 in Zaal Verstrepen van Brik Boom, Noeveren 67 in Boom, telkens van 14u00 tot 17u00. De toegang is gratis.
Advertentie
