60 jaar trouw aan één en dezelfde turnvereniging. Weinigen die Eddy Vinck dit zullen nadoen. Meestal vind je hem in de luwte. Actief achter de schermen en nederig, maar gepassioneerd bezig voor de leden en sympathisanten van Jong en Vrij Aartselaar. Op de turnshow van 7 februari brachten die een gepaste hulde.
Tekst en foto’s: Bart Callaert
We spreken Eddy Vinck net nadat hij, een beetje onwennig, in een vol Cultureel Centrum, een oorverdovende, staande ovatie kreeg voor 60 jaar inzet voor de turnvereniging Jong en Vrij Aartselaar. “Nauwelijks 3 maanden na de oprichting, werd ik in maart 1965 lid van de afdeling ‘Knapen’”, vertelt Eddy ons. “Al vlug volgde ik de lessen voor hulpmonitor en jaren later haalde ik het diploma trainer B.”
Gedreven gezin
Hij herinnert zich dat ze oorspronkelijk turnden in café Ten Dorpe. Daarna verhuisden ze naar de containers van de huidige Blokkendoos en de turnzaal van de vroegere jongensschool, om in de jaren 70 terecht te komen in de turnzaal aan het Klein Laar.
Jarenlang was Eddy een actieve turner en combineerde hij dat met het trainen van de juffers. “Ik had het geluk dat mijn passie gesteund werd door mijn gezin”, zegt Eddy oprecht dankbaar. “Greta deelde mijn enthousiasme en onze drie kinderen – Bart, Kim en Tine – waren ook heel gedreven om te turnen en andere gymnasten te trainen.”
Bescheiden voorzitter
Eddy heeft de steile opgang van de club mee gerealiseerd. “Samen met mijn vrouw Greta en met Ludo en Greta Verbruggen vormden wij een onvermoeibaar kwartet”, vertelt Eddy trots. “Op ons toppunt had de club meer dan 300 leden. Vandaag, met een overaanbod aan vrijetijdsbesteding, moeten we tevreden zijn met ongeveer 200 leden.”
In 1989 kreeg de vereniging het voor elkaar om 3.000 turners en turnsters naar Aartselaar te lokken voor een groots gouwfeest. Jong en Vrij nam meermaals deel aan gouwfeesten en nu nog aan turnwedstrijden van het Rupelgewest. De prijzenkast is goed gevuld.
Eddy is sinds 2018 voorzitter van Jong en Vrij, zijn vrouw is secretaris. “Vroeger organiseerden we meer sociale activiteiten”, geeft Eddy toe. “Zoals mosselsoupers, quizzen, barbecues, … Maar ja, andere tijden, andere accenten. Niet beter, niet slechter.”
“Ik ben echt dankbaar, maar veel eerbetoon hoef ik niet”, zegt Eddy bescheiden. “Mijn grootste wens is dat de club verder mag bloeien en dat ik zelf nog wat jaren deze mooie club administratief mag leiden. Technisch heb ik al goede opvolging gevonden met Yarne en Kevin. We hebben zeer gemotiveerde voorturners, trainers, hulptrainers, bestuursleden en sponsors. Ik hoef me dus geen zorgen te maken”, besluit hij tevreden.








