Karlien Fabré uit Aartselaar vertrok zo’n vier maanden geleden naar Australië om er op de fiets het landschap te ontdekken. Als fervent fietsliefhebber – ze zit ook in de fietsclub ‘De Reetse Spurters’ – toert ze er helemaal alleen om de prachtige natuur te ontdekken én haar zelfvertrouwen op te krikken. Vanuit Melbourne maakte ze even tijd voor Aansteker om haar verhaal te vertellen.
Tekst: Kobe Nuyens – Foto’s: Karlien Fabré
Met ‘De Reetse Spurters’ legt Karlien geregeld wat kilometers af op twee wielen. Elke zondag maken ze een tour door de ruime regio. “Als ik alleen of met vriendinnen op pad ga, is de Rupeldijk waarschijnlijk ons meest bezochte stuk, omdat je daar vlot en veilig kan doorrijden”, zegt ze.
De laatste tijd legt ze die kilometers echter af langs de andere kant van de wereld, in Australië. Ze deed de Westkust, Oostkust, Tasmanië en trekt nu richting de woestijn. “Soms neem ik wel een bus, trein of binnenvlucht als de afstand te ver of gevaarlijk is.”
Zelfontplooiing
Het is niet de eerste keer dat Karlien zo’n uitdaging aangaat, een paar jaar geleden ontdekte ze dat reizen op de fiets veel voordelen biedt: “In tegenstelling tot wandelen zie je veel meer op korte tijd omdat je sneller vooruit gaat, maar je zoeft ook niet zomaar alles voorbij zoals je met de auto zou doen. Op de fiets heb je een ideaal tempo: je ziet het landschap veranderen en legt makkelijker contact met nieuwe mensen omdat je soms ook eens hulp moet vragen.”
Maar het reizen en fietsen biedt voor haarzelf ook voordelen. “Je leert op zo’n reis veel over jezelf en over de wereld. Het is een soort zelfontwikkeling die niet mogelijk is binnen een vertrouwde omgeving. Ik ben van nature vrij onzeker en stel mezelf geregeld de vraag of ik wel goed genoeg ben. Door uit mijn comfort zone te stappen en veel vreemde mensen aan te spreken, ben ik zelfzekerder en sterker geworden. Dat lukt gewoonweg niet in je eigen gemeente.”
Het warme Australië
Karlien is helemaal alleen op reis en heeft beloofd om geen té zotte dingen te doen. Maar een grote uitdaging blijft toch de extreme hitte. “Het is hier momenteel een hittegolf met temperaturen hoog in de veertig graden. Veel bossen staan daardoor in brand en het is kwestie van genoeg water te voorzien onderweg om niet uit te drogen. Evengoed heb ik in Tasmanië rond Kerstmis sneeuw zien vallen. Je moet dus op alle weersomstandigheden voorzien zijn.”
Niet alleen de temperaturen in Australië zijn warmer dan hier, ook het menselijk contact volgt die trend. “Australiërs zijn heel laid back en fijn in de omgang. Als men hier naar de bakker gaat beginnen ze met: ‘Hey, how are you doing?’. Je zegt dan gewoon ‘Good’ of ‘Not too bad’, maar die kleine dingen doen toch veel. Het is hier bv. ook een gewoonte om de buschauffeur te bedanken. Zo’n dingen zouden we hier meer moeten doen, want vriendelijk zijn tegen je omgeving doet veel voor de maatschappij.”
(lees verder onder de foto’s)
Advertentie
“Wat ook fijn om zien is, is dat sociale status hier niet uitmaakt”, gaat Karlien verder. “Hier zie je heel veel arbeiders in het straatbeeld en die trekken na de shift zonder problemen met hun werkuniform naar het café. Daar worden ze even vriendelijk en warm behandeld als de mensen in een maatpak die ernaast staan.”
Rekening houden met elkaar
Na een stuk door de woestijn trekt Karlien richting Nieuw-Zeeland. Daar wacht een mooie hereniging met haar partner, die voor enkele weken mee komt reizen – samen huren ze een busje dus Karlien verruilt fiets even voor een vierwieler. “We geven elkaar veel vrijheid en hebben het allebei druk, dus zijn het wel gewoon om even uit elkaar te zijn. Maar we hebben ergens ook wel beslist dat dit mijn laatste grote ‘break’ is voor we ons leven uitstippelen.”
Dat het een blij weerzien wordt, is zeker. Maar er komt toch ook wat spanning bij kijken. “Ik heb maanden mijn eigen goesting mogen doen, dus het wordt wennen om terug rekening te houden met iemand”, lacht Karlien. “Maar ik beschouw de komende weken vooral als zijn reis en ga dus vooral volgen. Het zal ook fijn zijn om niet constant zelf alle keuzes te moeten maken.”
Na de tocht door Nieuw-Zeeland volgt mogelijks nog een wilde sprong richting Japan, maar Karlien houdt haar opties open. Wat wel vaststaat, is dat ze rond juni terugkeert naar haar vertrouwde Aartselaar. “Het eerste wat ik dan ga doen is een trappist drinken in ‘Den Derby’ en bijpraten met mijn vrienden”, sluit Karlien af.
Advertentie
