Met een eigen, uniek gedicht wilde Wilrijk haar trouwboekjes een aparte invulling geven. Daarvoor bedacht het district een poëziewedstrijd waarvoor inwoners hun schrijfsels konden indienen. Het gedicht ‘Waar de klok van Wilrijk slaat’ van Rik De Cock kwam daarbij als winnaar uit de bus. “Het is een hele eer en het motiveert me om meer te schrijven.”
Foto: Rik De Cock
Een trouwboekje is geen verplichting bij een huwelijk, maar kan door het paar wel aangevraagd worden als uniek aandenken aan de dag waarop ze hun liefde bezegelden. “Met onze wedstrijd laten we een Wilrijkse dichter mee spreken op een van de mooiste momenten van het leven”, zegt districtsschepen voor cultuur Hans Ides. “Zo wordt het trouwboekje niet alleen een officieel document, maar ook een klein kunstwerk van een Wilrijkenaar.”
De juiste woorden in de juiste situaties
Voor Rik was het een grote verrassing, maar vooral een eer, dat zijn gedicht gekozen werd. Hij is een nieuwe Geitenkop die onlangs Berchem verruilde voor Wilrijk. “Ik wist niet zo veel van het district, dus heb ik me een beetje verdiept in de geschiedenis van Wilrijk – over het element van de geit, de geuzennaam en hoe Antwerpen in vroegere tijden neerkijkt op Wilrijk – en dat probeerde ik te verwerken in mijn gedicht”, vertelt Rik.
Een fervent schrijver zou Rik zichzelf niet meteen noemen, en hij is ook niet echt bezig met poëzie. Maar goed gekozen woorden kan hij wel smaken. “Ik lees veel en zit in een verkopersrol, dus ik waardeer de juiste woorden, voor de juiste mensen, in de juiste situatie. Deze overwinning heeft me wel getriggerd om me meer te verdiepen in gedichten. Ik heb ook al gekeken naar andere wedstrijden en dichters opgezocht die me aanspreken.”
Advertentie
Beter een goeie gebuur…
Met ‘Waar de klok van Wilrijk slaat’ hoopt Rik ook een mooie boodschap mee te geven: “Onder het motto ‘beter een goeie gebuur dan een verre vriend’ vind ik het belangrijk om geëngageerd te zijn in je buurt en met elkaar te praten. Veel aannames en miscommunicaties kunnen makkelijk opgelost worden door met elkaar in gesprek te gaan, en dat start binnen je eigen gezin.”
Waar de klok van Wilrijk slaat
Tussen lindes en oude steen,
waar de klok van Wilrijk slaat,
vindt liefde haar begin opnieuw,
in stilte die verhalen praat.
Hier graast de geit uit oude tijden,
tussen dromen die nooit vergaan.
Wij schrijven verder aan dat leven,
met hart en hand, met trouw voortaan.
Liefde leeft in kleine daden,
in het ritme van de wijk —
waar tijd en tederheid elkaar omarmen,
onder de hemel van Wilrijk.
