Een 25ste verjaardag is bij elke organisatie een reden tot vieren. Maar bij Welzijnsschakel Boom VZW heeft zo’n verjaardag een wrange nasmaak. Ze zijn blij dat ze al een kwarteeuw sociale hulp kunnen bieden aan zij die het nodig hebben, maar in een ideale wereld zou hun werking simpelweg overbodig zijn. Toch werd hun werking en vrijwilligersteam, terecht, in de kijker gezet op een infomoment.
Tekst en foto’s: Kobe Nuyens
“Wanneer je bestaat omdat mensen honger hebben, omdat gezinnen het einde van de maand niet halen, omdat kinderen zonder hulp veel kansen missen… dan is een verjaardag geen reden tot uitbundig vieren”, begint voorzitter Lieve Geeraerts haar speech. Het aantal behoeftige gezinnen in Boom groeide in die 25 jaar van 10 naar 80 (goed voor 400 mensen). Een teken dat nood aan sociale hulp hoger is dan ooit. “Daarom organiseren we geen groot feest, wel een moment om stil te staan bij onze geschiedenis en de realiteit van vandaag én de toekomst.”
Welzijnsschakel Boom ontstond in 2001 als kleinschalig initiatief uit een samenwerking tussen enkele zusters, het Rode Kruis, de toenmalige schepen van Sociale Zaken en een groep geëngageerde inwoners. Vandaag zijn ze een vaste waarde die vele gezinnen wekelijks een hart onder de riem steekt. Naast voedselhulp bieden ze ondertussen ook kledinghulp aan en organiseren ze tal van sociale activiteiten, van daguitstappen tot schoolgeriefacties en Sinterklaasbezoeken.
Vrijwilligers
Om die broodnodige hulp te bieden, rekent Welzijnsschakels volledig op vrijwilligers: 30 vaste medewerkers, 8 chauffeurs en een groep losse helpers zetten zich wekelijks belangeloos in. “Zij zijn het kloppende hart van onze organisatie”, zegt Lieve.
Op woensdagen staat dat team tweewekelijks op post voor de voedselbedeling en elke week staan ze klaar voor info, koffie of een babbeltje. Tijdens de rondleiding wordt al snel duidelijk hoeveel engagement er achter de werking schuilt en hoe begaan men is met de gezinnen die langskomen.
“Wat heel fijn is aan onze huidige plek in de Groene Hofstraat, is dat gezinnen niet op straat moeten aanschuiven tot ze aan de beurt zijn. Dat neemt een deel van de schaamte weg”, klinkt het bij de vrijwilligers. “De kinderen kunnen ondertussen knutselen bij Sara in de speelruimte boven. Zij doet dat supergoed en veel kinderen voelen zich hier echt thuis en zijn blij dat ze eens creatief los kunnen gaan.”
Greet en Rosa Marie staan in voor de kledingbedeling en zijn dan weer enorm blij met het grote aanbod dat ze kunnen aanbieden: “Voor vrouwen, voor heren, voor kinderen én voor baby’s. We hebben een grote stock voor zowel zomer als winter, dankzij onze partners.”
Na jarenlange ervaring weet de vrijwilligersgroep ook heel goed hoe ze te werk moeten gaan. Dat gaat van een juiste crowd control om optimale verdeling te voorzien, tot een overzicht per gezin. “We zijn uiteraard afhankelijk van wat we binnenkrijgen en welke groenten in het seizoen zijn, maar we houden ook een lijst bij met welke gezinnen wat niet lusten of niet graag eten. Zodanig wordt wat we uitdelen ook maximaal gebruikt.”
Hopen op stopzetting
Het team achter Welzijnsschakel verdient het enorm om bedankt te worden voor de wekelijkse inzet. “Ook onze sponsors, groot of klein, van wekelijkse leveringen tot een eenmalige gift, zijn we uiteraard zeer dankbaar. Zonder hen kunnen we niets uitdelen”, benadrukt Lieve. “We merken wel dat die steun nog wat aangedikt kan worden. Het zijn dure tijden waarin we moeite hebben om ons aanbod te blijven behouden.” Een warme oproep dus naar (lokale) ondernemers / winkels / organisaties om een samenwerking aan te gaan.
“Het mooiste feest zou zijn wanneer we ooit onze werking kunnen stopzetten omdat niemand nog onze hulp nodig heeft.”
Los van die problematiek, blijft de inzet en passie van de vrijwilligers torenhoog. Zij doen dit met liefde en plezier, en zullen dat in de toekomst blijven doen. Al zou die toekomst in een ideale wereld van korte duur zijn: “Een jubileum vieren is fijn, maar het mooiste feest zou zijn wanneer we ooit onze werking kunnen stopzetten omdat niemand nog onze hulp nodig heeft”, besluit Lieve.










